Eerst was het melk, dan gluten, nu ook tomaat en wijn. Je bent moe, hebt pijn, darmklachten of huiduitslag, en de onderzoeken tonen 'niets'. Toch voel je dat er iets niet klopt. Vaak ligt de sleutel niet in één voedingsmiddel, maar in hoe vol je lichaam al zit.
Eén alarmsysteem
Je zenuwstelsel en je immuunsysteem werken als één alarmsysteem. Bij stress maakt je lichaam stresshormonen aan, en die activeren onder meer je mestcellen: immuuncellen die histamine vrijzetten bij allergie en intolerantie. Blijft je zenuwstelsel 'aan' staan, dan blijft ook je immuunsysteem alert, en zakt de drempel waarop je reageert.
De emmer van je lichaam
Je lichaam maakt daarbij geen onderscheid tussen soorten stress. Naast ingrijpende gebeurtenissen tellen ook milieuvervuiling (fijn stof, pesticiden, chemische stoffen), schimmels en mycotoxines, anti-nutriënten in voeding zoals oxalaten en lectines, chronische infecties, bloedsuikerschommelingen en slaaptekort mee. Al die prikkels komen in dezelfde emmer terecht. Onderzoekers noemen dit de allostatische belasting: de optelsom van alles waar je lichaam zich voortdurend aan moet aanpassen (McEwen, 1998). Zolang de emmer niet vol is, merk je weinig. Loopt hij over, dan kan één glas wijn, één maaltijd of één drukke week de druppel zijn.
Een stil vuurtje
Een emmer die lang te vol zit, geeft vaak chronische laaggradige ontsteking: geen koorts of acute ziekte, maar een stil, aanhoudend vuurtje. Het uit zich in vermoeidheid, pijn, somberheid en een lichaam dat op steeds meer reageert. Twee plekken spelen daarbij een sleutelrol: je darm en je slaap.
Je darm en je gemoed
Darm en hersenen staan rechtstreeks met elkaar in verbinding, onder meer via de nervus vagus: de darm-brein-as (Cryan e.a., 2019). Je darmbacteriën sturen zelfs mee hoe goed de immuuncellen in je hersenen, de microglia, werken (Erny e.a., 2015). Is je darmwand ontstoken of doorlaatbaarder, dan komen bacteriële ontstekingsstoffen in je bloed terecht. Bij mensen met een depressie werden daartegen duidelijk meer afweerreacties gevonden (Maes e.a., 2008). Zo kan een onrustige darm zich uiten in somberheid, angst, prikkelbaarheid of een wazig hoofd. Omgekeerd verstoort stress je darmflora en je darmwand: een cirkel die in beide richtingen draait.
Slaap: 's nachts herstel je
Herstel gebeurt vooral in rust. In de diepe slaap neemt je parasympathicus het over, en via de nervus vagus remt je lichaam dan actief ontsteking af: de ontstekingsreflex (Tracey, 2002). Slaap je slecht, dan mis je die rem: slaapproblemen gaan samen met meer ontsteking in het bloed (Irwin e.a., 2016). Ook je darmwand, die zich elke paar dagen volledig vernieuwt, volgt een dag-nachtritme. Rust en de nervus vagus ondersteunen dat herstel en beschermen de darmbarrière. Raakt het ritme verstoord, dan wordt de darmwand doorlaatbaarder (Summa e.a., 2013). Tijdens de diepe slaap ruimen ook je hersenen afvalstoffen op (Xie e.a., 2013). Histamine maakt de cirkel rond: het houdt je wakker, en omdat cortisol 's nachts het laagst is, zijn histamineklachten vaak net dan het sterkst. Wie rond 2 à 3 uur wakker ligt, herkent dit misschien.
Wat je vandaag al kan doen
• Eet op vaste tijden en ga voor 23u slapen: ritme geeft je zenuwstelsel veiligheid.
• Eet je laatste maaltijd minstens 3 uur voor het slapengaan.
Wat zit er in jouw emmer?
Iedereen heeft een andere emmer. Met de Total Reset Therapie breng ik via kinesiologisch testen in kaart waarop jouw lichaam op dit moment reageert: voeding, anti-nutriënten zoals oxalaten en lectines, stoffen uit je omgeving, schimmels of een verstoorde darmflora. Die reacties behandel ik stap voor stap met acupressuur. Je krijgt een persoonlijk behandelplan met concreet voedings- en leefstijladvies, zodat je emmer leger wordt en je lichaam weer ruimte krijgt om te herstellen.
Ontdek wat er in jouw emmer zit
Ben je het zoeken beu? In een eerste sessie brengen we samen in kaart waar jouw lichaam op reageert.
Lees ook: Wanneer je lichaam 'nee' zegt – over hoe emoties en vroegere ervaringen meespelen.
Bronnen
- Theoharides TC e.a. – onderzoek naar stress, CRH en mestcelactivatie, o.a. Journal of Neuroinflammation (2012).
- McEwen BS (1998). Protective and damaging effects of stress mediators. New England Journal of Medicine, 338(3), 171–179.
- Cryan JF e.a. (2019). The microbiota-gut-brain axis. Physiological Reviews, 99(4), 1877–2013.
- Erny D e.a. (2015). Host microbiota constantly control maturation and function of microglia in the CNS. Nature Neuroscience, 18(7), 965–977.
- Maes M, Kubera M, Leunis JC (2008). The gut-brain barrier in major depression: intestinal mucosal dysfunction with an increased translocation of LPS from gram negative enterobacteria (leaky gut) plays a role in the inflammatory pathophysiology of depression. Neuro Endocrinology Letters, 29(1), 117–124.
- Tracey KJ (2002). The inflammatory reflex. Nature, 420, 853–859.
- Irwin MR, Olmstead R, Carroll JE (2016). Sleep disturbance, sleep duration, and inflammation: a systematic review and meta-analysis. Biological Psychiatry, 80(1), 40–52.
- Summa KC e.a. (2013). Disruption of the circadian clock in mice increases intestinal permeability and promotes alcohol-induced hepatic pathology and inflammation. PLoS One, 8(6), e67102.
- Xie L e.a. (2013). Sleep drives metabolite clearance from the adult brain. Science, 342, 373–377.
Deze blogpost is enkel informatief en vervangt nooit medische of psychologische zorg.
Reactie plaatsen
Reacties